Vroeg op want we moeten rond 9:00 uur vertrekken. We ontbijten in ons appartement en gaan richting de metro om naar het Tokyo station te reizen, vandaar vetrekken we met de Shinkansen naar Kyoto. Het valt mee met de drukte en we zijn met een korte overstap snel op het station. Nu moeten we opzoek naar een bentobox, een maaltijd pakket dat bijna iedereen meeneemt in de trein om te lunchen. Er zijn meerdere winkels op het station die volledig zijn toegewijd aan de bentobox. Er is een enorme variëteit aan boxen, van alleen vis of vlees tot sushi. We zoeken allemaal een box uit en nemen ook nog een box mee in de vorm van een shinkansen. Nog wat te drinken uit een automaat en opzoek naar onze trein. Het station is een drukte van jewelste, maar gelukkig zorgen de japanners ervoor dat bijna overal ook engelse teksten staan. Voor we het weten staan we op het perron tussen de Shinkansen.
Shinkansen N700 Nozomi
Een schitterende trein met een hele lange neus. We hebben nog volop tijd voor onze trein vertrekt en kijken onze ogen uit. De perronchef’s staan in hun mooie pakken op verschillende plekken langs de trein en seinen met hun handen voordat de trein mag vertrekken. Alles gaat hier met een discipline en aandacht waar je je over blijft verbazen.
Perronchef zorgt dat alles volgens het boekje verloopt
We drinken nog een lekkere verse koffie uit een automaat die middels videobeelden uit het binnenste van het apparaat laat zien hoe de koffie wordt gezet. Dan komt onze trein het station inrijden. Het is een kopstation en als de trein aankomst zie ik dat alle stoelen in onze wagon in de rijrichting staan. De schoonmaak ploeg gaat eerst de trein in, en wij moeten nog wachten. Terwijl de medewerker de trein schoonmaakt draait ie bij iedere bank met één draai de bank om zodat wij straks ook weer met de rijrichting mee rijden. Om precies 3 minuten voor twaalf mogen we de trein in en uiteraard precies optijd vertrekt de trein. We rijden nog een hele tijd tussen de gebouwen door en maken nog 2 korte stops en dan gaan we op volle snelheid richting Kyoto. Ondertussen gaan de bentoboxen open en het is een verrassing wat er allemaal inzit. Ondanks dat ik een box had met een grote vis erop zit er van alles in, vis, maar ook varkensvlees en kip. Het smaakt ons allemaal prima en rondom ons zit iedereen ondertussen te eten.
Bentobox in de trein
Het was een heldere blauwe hemel in Tokyo en we houden de noordkant in de gaten omdat we de mount Fuji gaan passeren. We zien de voet van de Berg, maar ondertussen is er al heel wat bewolking. Als ik iets later nog een keer omkijk zien we de top van de vulkaan door de wolken steken. Nienke gaat snel naar het balkon en kan nog net een foto maken.
Mount Fuji
Met 280km/u razen we door het landschap waar we steeds meer bergen zien, maar af en toe ook een glimp van de zee. Om precies kwart over twee arriveren we in Kyoto. We moeten even zoeken waar onze metro vertrekt, google laat ons hier voor het eerst in de steek. Uiteindelijk vinden we de metro en na tien minuten moeten we overstappen op een bus. In Kyoto is het metronetwerk veel kleiner dan in Tokyo, en wordt veel gebruik gemaakt van bussen. Ook hier hebben we moeite de juiste halte te vinden, we zitten nog steeds onder de grond, maar met wat hulp lukt het uiteindelijk. Eenmaal uit de bus staan we in een rustige oude buurt en via smalle straatjes komen we aan bij ons huisje. De buurvrouw van de verhuurster staat ons op te wachten, heeft al drie paar slippers klaargezet en met haar telefoon in vertaalstand leidt ze ons door de woning. In Japan ga je nooit met je schoenen naar binnen. Bij de entreehal is een verhoogde vloer, en vanaf daar mag je niet meer met je schoenen verder.
Slaapkamers met tatami-matten en schuifdeurtjes
Een heel huis met overal tatami-matten, schattige schuifdeurtjes en zelfs een tuintje. Wat een heerlijkheid. We lopen terug naar de konbini bij de bushalte en besluiten wat maaltijden mee te nemen en niet meer opzoek te gaan naar een eettentje. Hoewel het met de trein maar twee uur en een kwartier reizen was kost het uiteindelijk toch nog bijna een hele dag en we zijn best moe. Na het eten lukt het ons om het bad vol te laten lopen, dat werkt namelijk met een kastje aan de muur dat bij iedere toetsdruk in het japans tegen je begint te praten. Fien en Nienke gaan in het japanse bad en komen helemaal bij. De eerste nacht op tatami met futons, we zijn benieuwd. Gelukkig liggen er wel tien futons, dus we kunnen smokkelen en ieder een hele stapel pakken.