De eerste dag in Osaka, en we besluiten nog verder zuidelijk te gaan naar een tempelcomplex waar ook een kattentempel is, Sumiyoshi Taisha. De tempel van het bekende Maneki-neko katje. Het is nog vroeg en erg rustig en we lopen van het station richting het complex. Om het terrein op te komen moet je over een grote rode houten brug. De brug is enorm steil en we moeten voorzichtig naar boven en beneden.
Je kunt op het terrein ook je auto laten zegenen. Er staat een enorme auto te glimmen met een gezin ernaast en een monnik zwaait er met een grote waaier/borstel naar terwijl hij er omheen loopt, daarna weer de nodige buigingen en komt hij met een kistje met kleine witte confetti en gooit die ook over de auto. Erg leuk om te zien dat modern en oude tradities samen komen. De monnik is volledig in gewaad en ziet er indrukwekkender uit dat de glimmende auto van het gezin. We lopen verder over het complex en komen uiteindelijk bij de tempel met de katjes. Fien en Nienke maken nog een praatje met een japanner die een handig vertaal apparaatje bij zich heeft. Hij praat in het japans tegen het hartje, en het kastje praat in het nederlands tegen Fien en Nienke. Dat kan natuurlijk ook met de telefoon, maar de man is erg blij met een praatje en wil ze van alles vertellen over de tempel en de zeer oude boom ernaast.
De tempel wordt druk bezocht door japanners. Als je goede zaken wilt doen en een welvarend bedrijf wil hebben moet je hier elke 2 maanden langskomen, dan koop je een beeldje van de kat en als je er 48 hebt kun je deze weer inruilen voor een groter exemplaar. Soms vraag je je af of het een oude traditie is, of gewoon een slimmigheid van de monniken in de tempels. Je hebt 2 soorten maneki-neko’s, eentje die met z’n linker pootje wuift, en eentje die met z’n rechter pootje wuift. De een is voor voorspoed met geld, de ander voor personen. We kopen een mooi geborduurd bidprentje en lopen weer verder.
Hier lopen we tegen een stenen rechthoekig hekwerk aan waar allemaal mensen omheen staan en met hun armen door het hek staan te zoeken naar kleine steentjes met een japans teken er op. Tussen alle steentjes liggen er beschreven steentjes met 3 verschillende tekens.
Als je ze alle drie weet te bemachtigen ben je geluksvogel en kun je een buideltje kopen om ze in te doen en het geluk met je mee te dragen. Gelukkig heb ik de langste armen van iedereen en kan ik met behulp van een takje redelijk snel de verschillende steentjes bemachtigen. Fien en Nienke zijn ook best bedreven en het duurt niet lang voor we alledrie de drie verschillende steentjes te pakken hebben.
Degene die we teveel hebben geven we aan gelukszoekers die minder succes hebben, dat is vast goed voor ons karma. We kijken nog wat rond en gaan dan terug richting het station.
We besluiten wat eten af te halen en in het nabijgelegen park te gaan picknicken. We bestellen een paar hamburgers bij een japanse keten en halen Okonomiyaki (japanse hartige pannenkoek) en Takoyaki (inktvis poffertjes) die we meenemen het park in. De garnalen hamburger, en teriyaki kipburger zijn erg lekker, en ook de hartige pannenkoek smaakt ons goed. De inktvis poffertjes is een ander verhaal. De hete zachte vulling met inktvis is duidelijk niet ons ding. We hebben het geprobeerd, maar een volgende keer slaan we deze over. We nemen de metro richting het centrum en gaan opzoek naar de Namba Yasaka (leeuwentempel) waar het uiteindelijk heel erg druk blijkt met voornamelijk toeristen.
Een heel verschil met het mooie complex dat we ’s ochtends bezochten. We lopen richting het centrum en bezoek nog een Hard Off en Book Off, beiden 2e hands winkels van hetzelfde concern. We kunnen niets vinden dat we mee willen nemen, maar dat zal later nog vaak genoeg wel het geval zijn. Het is een drukte van jewelste hoe dichter we bij het centrum komen. Via drukke straten komen we nog bij een Muji winkel en nemen de lift naar een hoge verdieping om wat meer van de stad te zien. Beneden lopen we door drukke winkelstraten en vinden nog een filiaal van Hard Off, hier vind ik wel een aantal spellen voor de Nintendo die we in Tokyo hebben gekocht. Het is wel even bijkomen als we weer buiten staan, want de winkel melodie staat in elke Hard Off aan en na tien minuten begint het al aardig te irriteren. We drinken nog een drankje uit een van de machines op straat en besluiten op zoek te gaan naar een restaurant. Dat is nog een hele opgave hier in het centrum, want het ene restaurant schreeuwt nog harden ‘kom hier eten’ met vlaggen en uithangborden dan de ander.
We moeten eerst opzoek naar een geldautomaat want er wordt hier nog graag met cash afgerekend. We belanden in de bekendste eet en toeristenstraat van Osaka en moeten ons best doen een automaat te vinden. We kijken nog even rond naar alle gekte en belanden evenlaten in een veredelde snackbar.
Een van de specialiteiten in Osaka zijn de gefrituurde hapjes in een krokant beslag, niet zo luchtig als de tempura, die we eerder aten. We blijven niet te lang hangen in de drukte en gaan via een groot electronica warenhuis weer terug naar ons rustige wijkje om even bij te komen van alle indrukken. Ik doe nog een boodschap bij de supermarkt en we proberen snel nog de spelletjes voor de Nintendo.