Vroeg op en voor we naar de trein gaan eerst nog een ronde door de buurt en naar de leuke buurttempel. Ik heb een paar gevouwen kraanvogels van m’n oma meegenomen naar Japan. Ze was altijd erg gefascineerd door Japan en z’n kunsten, maar is er zelf nooit geweest. Nu laten we op een paar plekken een origami vogeltje van d’r achter zodat ze toch nog een beetje in Japan is. De buurttempel lijkt ons een uitgesproken plek en met nog wat laatste kersenbloesem laten we er eentje achter. Het regent vandaag voor het eerst, maar het is onze reisdag naar Kyoto, dus het is niet heel erg.
We gaan nog naar ‘de goedkope winkel’ winkel die bij ons om de hoek is. We hadden het winkeltje eerder vanuit de bus gezien, maar deze was al dicht als we ’s avonds thuis kwamen. Het is een klein winkeltje met heel veel oude spullen, en de eigenaar doet weinig om het netjes te houden. We struinen wat door de schappen en kopen nog een leuk oud schaartje en een waterbakje op een houten steeltje. Die zie je veel in de tempels om de handen te wassen alvorens de tempel in te gaan. We lopen de hoofdstraat is en komen bij toeval een heel mooi tempelcomplex tegen. Er staat een tempel met aan de wanden allemaal houten bordjes met daarop een nijptang met 2 spijkers. We denken nog even dat het iets te maken heeft met een bescherming voor timmermannen of bouwvakkers, maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Het is de verering van een monnik die verlichting bracht bij pijn, wat zou aanvoelen als het verwijderen van een spijker.
Uiteraard is alles wel te vertalen met onze telefoons, maar lang niet altijd gaat dat goed. Toch blijkt dit wel het verhaal te zijn voor de nijptangen en spijkers. Er zijn twee pelgrims die helemaal opgaan is de rituelen, ze lopen de hele tijd rondjes en bidden waarbij ze bij iedere ronde een bamboe stokje achterlaten. In het kantoor/winkeltje naast de tempel zit een monnik die hun pelgrimage boekje voorziet van de nodige gebeden, en Fien en Nienke laten ook hun stempel boekje door de minnik beschrijven. Hij vindt het heel leuk dat we helemaal uit Nederland komen, en vraagt ons nog om buiten een bekertje thee te drinken.
We zitten er droog en kijken nog even rustig om ons heen voordat we weer verder gaan. We halen onze bagage op bij het huisje, en bedanken nog de buurvrouw die al aan het schoonmaken is. Eerst met de bus naar de metro die gelukkig niet te vol is. De bussen zijn best klein hier, en ze geven overal aan liever geen grote bagage mee te nemen. Gelukkig past het, maar als we er uit moeten is het even wringen om bij de uitgang te komen. Ze zijn echter altijd heel relaxed en de buschauffeur wacht geduldig en bedankt ons uiteraard. Het regent nog steeds, maar we moeten maar een klein stukje naar de metro. We verdwijnen onder de grond en tot aan het metrostation in Osaka bij ons huisje komen we niet meer buiten. We gaan naar het centraalstation van Kyoto en kopen kaartjes voor de trein naar Osaka. Het is ondertussen één uur, dus besluiten we eerst iets te gaan eten voordat we met de trein gaan. Dat is natuurlijk geen enkel probleem in Japan, want het station zit vol met restaurantjes. We vinden een rustig tempura restaurant waar alles heerlijk vers wordt gefrituurd met een knapperig luchtig korstje. Ui, pompoen, garnalen en ga zo maar door. Het smaakt ons goed met nog wat miso en rijst en we kunnen voldaan de trein gaan zoeken.
Overal zijn melodietjes
We hebben een reguliere trein naar Osaka, en eenmaal aangekomen in Osaka station is het zoeken naar de overstap op de metro naar ons huisje. We lopen door een doolhof van ondergrondse winkelcentra in een stroom van mensen, maar vinden uiteindelijk de metro. Geen wonder, want er wonen meer dan 2,5 miljoen mensen in Osaka, en tijdens werkdagen stijgt dat naar 3,7 miljoen. We zitten iets ten zuiden van het centrum, en met 20 minuutjes zijn we op onze bestemming. Het regent nog steeds en door de regen lopen we naar ons huisje in de buurt. Het is een modern ingericht huisje in een oud wijkje en het voelt heerlijk weer even alles af te kunnen gooien. We drinken wat en lopen dan nog even naar de supermarkt in de buurt. Er is een heel doolhof van straatjes die deels zijn overdekt waar iedereen op de fiets gebruik van maakt met dit natte weer. We constateren wel dat veel van de winkeltjes permanent gesloten zijn en vragen ons af of dit te maken heeft met de grote winkels rondom de stations en de toenemende vergrijzing in Japan.
Er is een leuke lokale supermarkt waar we allemaal lekkere hapjes kopen. Sushi, noodles etc. Alles is hier vaak vers in de winkels te krijgen. Met een volle tas gaan we weer richting ons huisje en hebben een tafel vol met nieuwe dingen om te proeven. De tijd vliegt in Japan en voor we het weten is de dag voorbij. We hebben echte matrassen en slapen heerlijk op ons nieuwe stek.