Vroeg op en na een snel ontbijt met alle spullen naar het metrostation. We reizen gelukkig na de spits en kunnen rustig aan met onze koffers door het metrostation onze weg naar het juiste perron vinden. Eenmaal op onze bestemming is het maar een klein stukje naar het Toyota verhuurbedrijf. We worden snel geholpen door een meneer die alleen japans spreekt, maar met handgebaren een heel eind komt. Onze witte Corolla Touring staat al klaar en voor we het weten staan de koffers achterin en zitten we in de auto. Ik moet nog even alles goed bestuderen en voorzichtig rijden we midden in Osaka de weg op. Uiteraard missen we meteen de eerste afslag, maar ik had van thuis een beugel meegenomen voor de telefoon en google vindt meteen een alternatieve route. Het is een automaat en het rijden met het stuur aan de rechterkant gaat behoorlijk soepel. We rijden nog door wat smalle straatjes en dan een oprit op omhoog naar de snelweg. Het is nog even wennen aan de snelheid want dat wordt niet altijd duidelijk aangegeven. De auto begint af en toe in het keurig engels tegen ons te praten en waarschuwt voor invoegend verkeer, gevaarlijke bochten etc.. We hebben een tolkaart in de auto zodat we ook de snelweg op kunnen. Bij het eerste poortje begint het kastje in het japans tegen ons te praten en vliegen de slagboompjes open. We beginnen nu langzaam de stad te verlaten en na een klein uurtje rijden stoppen we bij een parkeerplaats. We hadden veel verhalen gehoord over de goed uitgeruste parkeerplaatsen met lekker eten etc.. Dat blijkt hier niet het geval helaas. De WC’s zijn uiteraard perfect, maar het restaurant serveert ons voor het eerst eten in Japan dat we niet opeten. We halen toch maar een paar broodjes bij de konbini die hier ook is en vervolgen onze route naar ons verblijf in Hatotji.
We doen nog wat boodschappen bij een supermarkt onderweg omdat ons eerste huisje afgelegen op een berg ligt. Het is uiteraard heerlijk om door zo’n grote supermarkt te lopen en van alles in je karretje te leggen om te kunnen proberen. We kopen nog een paar lekkere ijsjes en genieten in de zon van ons nieuwe avontuur buiten de stad. De weg wordt steeds smaller en steiler en na uurtje komen we aan bij ons huis. We zitten nog in de auto omdat we niet weten waar we kunnen parkeren als de verhuurster op ons raampje tikt. Ze spreekt ons uiteraard in het Japans aan, maar we begrijpen dat we mogen parkeren bij het huis. Het is een oase van rust en de verhuurster komt achter ons aan in d’r kleine vrachtwagentje. Na tuurlijk moeten de schoenen uit en we wachten even netjes als ze binnen achter allemaal schuifdeurtjes aan het rommelen is. ‘Kom binnen, kom binnen’
Een grote gezellige keuken met een grote tafel waar we de administratie doornemen. Daarna laat ze het huis zien. Het huis is uitgerust voor meer dan 12 personen, maar wij zijn alleen en hebben het hele huis tot onze beschikking. Een fantastisch oud huis met rieten dak. Alles met tatami matten en dunne papieren schuifdeuren.
In de badkamer een heel oud gietijzeren bad (meer een pan) waar vroeger vuur onder werd gestookt. Nu kunnen we het vullen met warm water, maar de stop van een katoenen bal moet nog wel met een hamertje onder in het bad worden geslagen. Een echt authentiek japans bad. We nemen afscheid en gaan eerst maar eens even bijkomen van alle indrukken en ons eten uit de auto halen. Buiten beginnen de kikkers van zich te laten horen. We zitten tussen de rijstvelden en het stikt er van de kikkers. We kijken nog een tijdje naar de sterren en gaan dan onze bedden klaarmaken in het huis.
Aangezien we de enige zijn kunnen we een flinke stapel futons pakken uit de futonkamer en we pakken ook nog maar wat extra dekens. We zitten een stuk hoger dan in de stad en het is best fris. In de keuken hadden we lekker een petroleumkachel aan, maar in de slaapkamers merk je dat het een heel oud huis is en je door een simpel ruitje bent gescheiden van de buitenlucht. Fien en Nienke gaan nog in het oude bad en zeer voldaan vallen we in slaap met een concert van kikkers.
